Dyrektywa unijna 94 62 ce

Unijna dyrektywa Atex określa podstawowe wymagania, które potrzebują być osiągnięte przez całe produkty, które są przeznaczone do wypełnienia w strefach zagrożonych wybuchem. Normy powiązane funkcjonalnie z dyrektywą określają szczegółowe wymagania. W ramach wewnętrznych regulacji, dawanych w poszczególnych krajach członkowskich organizowane są wymagania, które nie są precyzowane ani przez dyrektywę, ani przez normy wewnętrzne. Wewnętrzne regulacje nie potrafią być sprzeczne z przepisami dyrektywny, ani nie może trafiać do zaostrzenia wymagań założonych przez dyrektywę.

Systemy produkcyjne

Dyrektywa Atex została włożona w życie, aby maksymalnie zmniejszyć ryzyko, które jest powiązane z użyciem dowolnego materiału w terenach, w których może występować atmosfera grożąca wybuchem. Producent ponosi całkowitą odpowiedzialność za określanie, czy dany towar podlega ocenie zgodności z normami atex oraz za dostosowanie danego materiału do tych reguł. Atest atex jest chciany w sukcesu produktów, jakie wydobywają się w powierzchni zagrożenia wybuchem. Strefa zagrożenia początkiem jest więc przestrzeń, gdzie robi się, użytkuje lub przechowuje substancje, które w zintegrowaniu z powietrzem mogą wytworzyć mieszaniny wybuchowe. W szczególności do rodziny takich substancji określa się: ciecze, gazy, pyły i włókna łatwopalne. Mogą to stanowić np. benzyny, alkohole, wodór, acetylen, pył węglowy, pył drzewny, pył cynkowy. Do wybuchu dochodzi w wypadku, jak duża porcja energii pochodząca z efektywnego źródła zapłonu wchodzi do atmosfery wybuchowej. Po zainicjowaniu pożaru podchodzi do wybuchu, który ma ważne ryzyko dla jedzenia oraz zdrowia ludzkiego.